[ مقدمه ] بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله رب العالمين وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ستايش خداى يكتا را كه بهترين و نيكوترين اسماء از آن اوست ، و متكلم به كلمات غير متناهى بودن در شان اوست . درود فراوان بيكران بر برگزيدگانش كه نامهاى بزرگ اويند ، بويژه بر بزرگترين ايشان كه احمد و محمد و محمود است ، و بر آل او كه خزائن حكم اسماء و صفات ربوبى اند ، و بر همه پيروان رستگار و بزرگوار آنان كه از حروف عاليات الهى اند . و بعد نقطه اى از كتاب تكوين ، و نكته اى از دفتر تدوين : حسن حسن زاده آملى ، همى گويد كه اين رساله به عدد درهاى بهشت در هشت باب از توقيفيت اسماى آلهى سخن مى گويد . آن را در تابستان هزار و سيصد و پنجاه و سه هجرى شمسى در آمل كه با جمعى پريشان حلقه ذكر و جلسه انس و محفل درس و معقل قدس داشته بود ، روزانه تصنيف و شبانه تدريس مى كرد . و اينك كه زمستان هزار و سيصد و شصت و نه هجرى شمسى است به شيوه اى كه در پيش روى خواننده گرامى است تنظيم و كراسه اى به عنوان يادنامه جاويد به حضور والاى شهيد سعيد فاضل بسيار گرانقدر رشيد سيد حسن شاهچراغى دامغانى رحمة الله عليه تقديم مى دارد . اميد است كه مورد پسند ارباب بينش و اصحاب دانش واقع افتد ، و نگارنده را اثرى پايدار به يادگار بماند . رساله به « كلمه عليا در توقيفيت اسما » ناميده شده است . ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ * . وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى وَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيا وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ